In one of the rooms, I was confronted with a large glass container. Inside it laid the Ardabil Carpet, one of the most detailed and largest Islamic carpets made in Iran, previous Persia. It is about 500 years old and the glass box prevents you from walking on this fragile carpet made of silk and wool. To preserve the state of the carpet, the light is only lit ten minutes every half hour.
In the middle of the museum there is an inner courtyard with outdoor garden and the back of the building looks totally different than the front façade. Even the canteen is amazing with the columns, stained glass and modern chandeliers. A pity they put crap furniture in it with plastic chairs. On my tour, I also liked the silver wear, the stained glass, a very old wing piano and off course the building itself. When you are in London you should visit this free museum it is just fantastic.
Het was niet mijn intentie om dit museum te bezoeken maar als je zo’n mooi gebouw voorbij gaat, wordt je nieuwsgierig. Binnen stappen in de lobby is een ervaring, een modern glazen kunstwerk daalt neer uit een mooie koepel. Het is enorm groot, net als het museum met zijn collectie van vijf miljoen kunstwerken. Op je rechterkant vind je de “Sculpture Courts” met hun beeldhouwwerken en sierglas. Als je door het museum wandelt, toont iedere zaal je kunst uit een specifieke regio of land: Frankrijk, de UK, China, Korea, Japan... Het gaat maar door, teveel om overal een impressie van weer te geven.
In één van de zalen werd ik geconfronteerd met een glazen container waarin het tapijt van Ardabil ligt. Dit is één van de meest gedetailleerde en grootste islamitische tapijten ontworpen in Iran, het vroegere Perzië. Het is gemaakt met zijde en wol en is ongeveer 500 jaar oud. De glazen kooi vermijdt dat mensen er op stappen en beschermd het tegen vuil. Om de toestand van het tapijt in stand te houden wordt het slechts 10 minuten per half uur verlicht.
In het midden van het museum ligt er een binnenplein met open lucht tuin. De achterkant van het gebouw ziet er totaal anders uit dan de voorgevel. Zelfs de kantine met zijn zuilen, glaswerk en moderne lusters is verbluffend. Het is wel spijtig van het plastieken meubilair dat hier niet in het klasse gebouw past. Op mijn ontdekking door het museum was ik ook onder de indruk van het zilverwerk, de sierglazen, een oude vleugelpiano en het gebouw zelf natuurlijk. Als je in Londen bent moet je zeker dit gratis museum bezoeken, het is gewoon fantastisch..
Previous London article: An evening walk through London Chinatown
Previous Museum article: The Neo Gothic Museum of Natural History and its treasures, London
Return to main page
