We could recognise devils, skulls, eagles, bears and a hand trying to grab the water. Walking on the rocks you see how clear the sea water really is. Careful not to fall into one of these holes. On our way back to the hotel we even saw graffiti art telephone booths. That is impressive.
Al wandelende op de brede promenades van St. Julains zagen we bij laag tij een rotsachtig gebied waar de zee was teruggetrokken. Op die hoogte was er een ondergrondse galerij waarvan de muur met graffiti was beschilderd. Wat een unieke plaats en hoe de golven en graffiti met elkaar in harmonie kunnen zijn.
We konden duivels, schedels, arenden, beren en een hand die het water probeerde te grijpen herkennen. Op de rotsen zie je goed hoe helder het water werkelijk is. Opgelet dat je niet in één van die putten valt. Op onze terug weg zagen we nog enkele telefooncellen die echte graffiti kunstwerken waren. Heel indrukwekkend.
Previous St Julians article: Experimental Japanese restaurant Gochi
Previous Graffiti article: Different kinds of graffiti in London
Return to main page
